artikelfotoAfrika
De kracht van het beeld - (veel) Afrikaanse films op Movies that Matter festival
Politiek, 27 Mar. 2009
The Reckoning

Al ruim veertig jaar ijvert Amnesty International voor naleving van de rechten van de mens, overal ter wereld. Het geschreven en gesproken woord – in de vorm van rapporten, brieven aan gevangenen, overheden en internationale organisaties etc.– bleek en blijkt een machtig medium.
De mondiale verschuiving richting beeldcultuur kan en wil Amnesty nadrukkelijk niet negeren. De betekenis van (film)beeld als informatiebron neemt toe. Beelden hebben de kracht om onverschilligheid te doorbreken.
 
De laatste jaren hebben talloze voorbeelden laten zien van de camera die internationale actie ontketende. Het filmen zelf kan ook als vorm van actievoeren worden beschouwd. Met de steeds meer geavanceerde en kleine DV-camera’s wordt het makkelijker regimes waar ook ter wereld op de vingers te kijken.

Het Movies that Matter Festival wil de mogelijkheden die de beeldcultuur biedt voor de strijd voor de mensenrechten voor het voetlicht brengen. Het is het film- en debatfestival van Amnesty International en de opvolger van het Amnesty International Filmfestival.

Dit vernieuwde festival is hét Nederlandse festival van de geëngageerde film, een jaarlijks internationaal festival waar documentaires en speelfilms van bevlogen filmmakers het debat over mensenrechten, menselijke waardigheid en situaties waarin deze in het geding zijn aanwakkeren.

Ook dit jaar in het programma een fiks aantal Afrikaanse films: uit landen op het continent, over die landen of met een belangrijke rol ervoor. Hieronder een overzicht van die Afrikaanse films, te beginnen met de openingsfilm, verder op alfabet.

Pray the Devil Back to Hell
Gini Reticker, Verenigde Staten 2008
Het meeslepende verhaal van een groep dappere Liberiaanse vrouwen die tijdens de bloedige burgeroorlog de strijd aanbinden met de gewelddadige krijgsheren en het corrupte regime van Charles Taylor. De vrouwen – christenen en moslims – eisen een einde aan de gevechten. Bij vredesbesprekingen die op niets uit dreigen te lopen, verhinderen de vrouwen dat de onderhandelaars kunnen vertrekken. Op het moment dat er bijna een einde wordt gemaakt aan hun blokkade, zetten ze hun krachtigste wapen in: ze dreigen zich uit te kleden. De strategie werkt. Hun demonstraties leiden mede tot het vertrek van Charles Taylor en de verkiezing van het eerste vrouwelijke staatshoofd in Afrika, Ellen Johnson Sirleaf. De vrouwen van Liberia vormen daarmee het levende bewijs dat geweldloos verzet tot succes kan leiden, ook als de traditionele diplomatie heeft gefaald.
Pray the Devil Back to Hell - site van de film
7 april, Felix Meritis in Amsterdam, 25e Globaliseringslezing door Etweda Cooper, secretaris-generaal van het Liberian Women's Initiative. Vooraf vertoning Pray the Devil Back to Hell

Blood Coltan
Patrik Forestier, Frankrijk 2007
Patrik Forestier volgt het coltan-spoor van de mijnen in Congo naar de importeurs in Europa.
In mobiele telefoons zit coltan verwerkt, een erts dat veel in Congo voorkomt. Daar werken kinderen vanaf tien jaar onder slechte omstandigheden in de mijnen om het metaal te bemachtigen. Vaak weten ze niet eens waarvoor coltan wordt gebruikt. De opbrengsten van de coltan-verkoop komen in veel gevallen ten goede aan krijgsheren die er hun gewapende conflicten mee financieren. De gevolgen voor Congo zijn rampzalig: in dertien jaar tijd zijn er vier miljoen mensen omgekomen bij de gevechten. Filmer Patrik Forestier ging voor Blood Coltan naar Congo waar hij onder meer een mijn bezoekt en een door rebellen gecontroleerd gebied waar gezochte Rwandese oorlogsmisdadigers onderdak hebben gevonden. Af en toe valt de spanning te snijden. Veel van de betrokkenen bij de handel in coltan in Congo, zitten niet te wachten op pottenkijkers. Datzelfde geldt voor de westerse bedrijven die de dubieuze herkomst van het coltan liever verzwijgen.
Blood Coltan - Java Films

An Independent Mind
Rex Bloomstein, Verenigd Koninkrijk 2008
Bloomstein verkent aan de hand van acht verhalen van mensen die door het uiten van hun mening in de problemen zijn gekomen, de grenzen van de vrijheid van meningsuiting. Het vaststellen daarvan blijkt niet altijd even eenvoudig. Natuurlijk, het is niet moeilijk om mee te voelen met de reggaezanger Tiken Jah Fakoly die zijn geboorteland Ivoorkust moest verlaten, of met de Algerijnse cartoonist Ali Dilem die tot negen jaar gevangenisstraf werd veroordeeld. Maar geldt dat ook voor de Holocaust-ontkenner David Irving of voor de Baskische rockgroep Soziedad Alkoholika die de slachtoffers van ETA-geweld belachelijk maakt?

Iseta - Behind the Roadblock
Juan Reina, Kenia 2008
De genocide die in 1994 plaatsvond in Rwanda was zonder twijfel één van de bloedigste gebeurtenissen van de twintigste eeuw. In drie maanden tijd werden tussen de 800.000 en een miljoen mensen vermoord. Iseta - Behind the Roadblock toont de schaarse beelden achter deze koele cijfers. De Britse cameraman Nick Hughes filmde vanuit de Franse school in Kigali één van de talloze moordpartijen. Daarmee is hij de enige die het geweld in Rwanda op camera vastlegt. Jaren later gaat hij terug om uit te vinden wie de slachtoffers en de daders waren. Hoewel de beelden vanaf een flinke afstand zijn gemaakt, slaagt hij er samen met buren, familie en vrienden in om de betrokkenen te achterhalen. De nabestaanden kunnen voor het eerst zien wat er precies gebeurde. De informatie leidt tot pijnlijke en emotionele confrontaties tussen daders en slachtoffers.

Johnny Mad Dog
Jean-Stéphane Sauvaire, België 2008
Speelfilm over de verschrikkingen in een niet met name genoemd Afrikaans land waar een burgeroorlog woedt. Hoofdrolspeler is Johnny: een vijftien jaar jonge, tot de tand bewapende soldaat. Hij vormt met zijn commando een niets ontziende bende. Hun leven bestaat uit stelen en plunderen. Iedereen die op hun weg komt, wordt vermoord. De manier waarop Johnny te werk gaat, staat in schril contrast met het leven dat Laokolé leidt. Zij zorgt voor haar invalide vader en kleine broertje en droomt ondertussen van een beter leven. Dan kruist de bende van Johnny haar pad. Johnny Mad Dog is een gewelddadige film, maar wel één met een boodschap. Regisseur Jean-Stéphane Sauvaire komt die op het festival toelichten. De opnames vonden plaats in Liberia. Een flink deel van de jonge acteurs kent de gruwelijkheden van een burgeroorlog met kindsoldaten uit eerste hand.
Johnny Mad Dog - The Film

My Neighbor, My Killer
Anne Aghion, Frankrijk 2009
Om het juridische systeem te ontlasten startte de Rwandese overheid in 1999 met Gacaca: een vorm van rechtspraak door de gemeenschap waarbij slachtoffers en daders elkaar tijdens openluchthoorzittingen treffen.
De genocide die in 1994 plaatsvond in Rwanda laat nog altijd zijn sporen na. Het juridische systeem van het land kraakt in zijn voegen vanwege de enorme aantallen gevangenen die worden verdacht van genocide en oorlogsmisdaden. In 1999 begon de overheid daarom met Gacaca: een vorm van rechtspraak door de gemeenschap waarbij slachtoffers en daders elkaar tijdens openluchthoorzittingen treffen. De bedoeling van de zittingen is niet alleen dat ze recht doen aan het leed dat de slachtoffers is aangedaan. Ze moeten ook leiden tot verzoening.
In My Neighbor, My Killer onderzoekt Anne Aghion de gevolgen van Gacaca voor slachtoffers en daders. Is het mogelijk om de mensen te vergeven die je familie hebben uitgemoord?
My Neighbor, My Killer is het laatste deel van een trilogie die Aghion maakte over Gacaca. De eerdere delen – Gacaca, Living Together Again in Rwanda? en In Rwanda We Say... The family that does not speak dies – werden alom geprezen en vertoond op het Amnesty International Film Festival en Cinema & Justice in Den Haag. In Rwanda We Say... werd onderscheiden met een Emmy Award, de belangrijkste Amerikaanse televisieprijs.
Anne Aghion Films

The Reckoning - The Battle for the International Criminal Court
Pamela Yates, Paco Onis, Colombia 2009
Veel van de ergste misdrijven blijven nog altijd onbestraft. Het Internationaal Strafhof in Den Haag, dat in 2002 van start ging, is de meest ambitieuze poging om hierin verandering te brengen. In The Reckoning brengen filmmakers Pamela Yates, Paco de Onis en Peter Kinoy de eerste jaren van het Strafhof in Den Haag in beeld.

Het Hof is de eerste permanente rechtbank die individuen kan vervolgen vanwege misdaden tegen de menselijkheid, oorlogsmisdaden en genocide. We volgen hoofdaanklager Luis Moreno-Ocampo en zijn collega’s die proberen oorlogsmisdadigers voor het gerecht te brengen. Het blijkt echter allesbehalve eenvoudig om krijgsheren uit de Democratische Republiek Congo of de president van Sudan ter verantwoording te roepen. Zonder steun van de internationale gemeenschap is het Internationaal Strafhof nergens. En daar wringt nu net de schoen. Want vooraanstaande landen als de Verenigde Staten, China en Rusland erkennen het Hof niet.
Op het Movies that Matter Festival presenteren regisseur Pamela Yates en producent Paco Onis hun onlangs gelanceerde, interactieve informatie- en actieplatform op het gebied van international justice: www.IJCentral.org.
The Reckoning

Sing for Darfur
Johan Kramer, Nederland 2008
Sing for Darfur is niet opgenomen in Darfur. Het is ook geen documentaire. De speelfilm gaat over de westerse onverschilligheid ten aanzien van het lijden in Darfur. De film volgt een dag lang dertig mensen in Barcelona. De hoofdrolspelers zijn vooral erg druk met zichzelf – en met hun mobiele telefoons, iPods, e-mails en vergaderingen. En dat terwijl er die dag een internationaal popconcert plaatsvindt om de bevolking van Darfur te helpen. De Spaanse en Nederlandse makers van de zwart-wit film proberen de kijker een spiegel voor te houden. De film roept vooral veel vragen op. Hebben we nog wel tijd om te zorgen voor onze medemensen in Darfur? Of denken we alleen aan Darfur als het ons uitkomt? Sing for Darfur is een initiatief van een aantal Nederlandse en Spaanse filmmakers.
Sing for Darfur

War Child
Christian Karim Chrobog
De in Sudan geboren hiphop-ster Emmanuel Jal scoorde hits in Engeland en de Verenigde Staten.
Voor Jal een succesvolle hiphopper werd, moest hij als zesjarige vluchten toen rebellen zijn dorp aanvielen. Nadat zijn moeder was vermoord, was hij vijf jaar lang kindsoldaat voor de SPLA, waar zijn vader commandant was. Op zijn achtste liep hij rond met een AK-47, vervuld van haat jegens de islamitische regeringstroepen. Jal kon het rebellenleger uiteindelijk ontvluchten dankzij de Britse hulpverleenster Emma McCune. Op de in 2008 verschenen cd War Child rapt Jal over zijn ervaringen. In de gelijknamige film schetst regisseur Christian Karim Chrobog de verloren jaren van Jal in het leger. De rapper worstelt nog steeds met zijn verleden. Hij keert terug naar zijn geboorteland en wordt na bijna twintig jaar herenigd met zijn vader, zussen en andere familieleden.
Jal zet zich nu in voor de vrede in Sudan en een betere toekomst voor Afrika.
War Child at Pretty Pictures

Wit licht
Jean van de Velde, Nederland 2008
Na de plotselinge dood van zijn vrouw staat Eduard Zuiderwijk (Marco Borsato), kok en restauranthouder in Oost-Afrika, alleen voor de opvoeding van zijn zoon Thomas. Als het beste vriendje van Thomas wordt gekidnapt om te worden opgeleid tot kindsoldaat, besluit Eduard de strijd aan te binden met rebellenleider Oboke.

Eduards zoon Thomas is de beste vriend van Abu, zoon van Mafillu, één van de zwarte personeelsleden van het restaurant.
Tijdens een nachtelijke overval in het dorp van Abu wordt hij samen met een tiental andere kinderen door rebellen ontvoerd. Thomas is ontroostbaar. Hij bestookt zijn vader met lastige vragen: Waar is Abu? Waarom gaan we hem niet zoeken?
Eduard besluit een poging te wagen om uit te zoeken wat er met Abu en de kinderen is gebeurd. Hij gaat naar een vluchtelingenkamp om meer informatie te verkrijgen. Daar ontmoet hij de dertigjarige hulpverleenster Valerie, die hem op het spoor brengt van de rebellen. In de tussentijd wordt Abu met harde hand opgeleid tot kindsoldaat in het rebellenkamp van Michael Obeke.
Na een gevaarlijke zoektocht door de jungle van het Afrikaanse land weet Eduard het kamp van Obeke te bereiken om daar tot zijn verbijstering te constateren dat Abu in niets meer lijkt op het jongetje dat ooit vriendjes was met Thomas.
Wit Licht - de film
 
redactie Africaserver Magazine
 
Rond de filmvertoningen op het festival vinden vele andere activiteiten plaats: talkshows, debatten, lezingen, interviews, nagesprekken, video-installaties en meer. Zie Verdiepingsprogramma 2009 op de site van Movies that Matter voor de details.

Hoofdlocatie van het festival in 2009 is Filmhuis Den Haag , gelegen aan het Spui, midden in het centrum van Den Haag. Verder kunt u voor speciale programma-onderdelen zoals de openinsgavond terecht in het naastgelegen Theater aan het Spui en zullen er ook op andere Haagse locaties programma's georganiseerd worden. Een satellietprogramma vindt plaats in Kriterion in Amsterdam en in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht.

Het festival wordt georganiseerd door de Stichting Movies that Matter. De stichting organiseert naast het festival ook een landelijk Movies that Matter programma in acht Nederlandse filmtheaters. Dit programma loopt het hele jaar door. Verder zijn Movies that Matter ook te zien op het Human Rights Filmprogramma van IDFA.

De tekst van dit overzicht is vrijwel volledig overgenomen van de site van Movies that Matter.


<< naar Magazine


meer foto's voor
De kracht van het beeld - (veel) Afrikaanse films op Movies that Matter festival: fotofotofotofoto
Meer in Politiek:
Samen door Mandela: Zondag 15 december 2013 Stadsschouwburg en de Melkweg, Amsterdam
‘Samen door Mandela’ wil met u...

Africans have their own words change the world around them
Recent political uprisings in parts of...

Open brief aan de fractiespecialisten Ontwikkelings-samenwerking in de 2e Kamer
Sinds een jaar bestaat er een platform...


Meer in Afrika:
Nollywood, voetbal, Obama en meer
Africa in the Picture heeft veel meer te bieden dan wat in de rest van de...

Een stralend slot
Het overweldigende sluitstuk van de tentoonstelling wordt gevormd door een...

Van toonbeeld naar modebeeld
De geschiedenis van de couture en mode wordt gevolgd aan de hand van ontwerpen...


Magazine actueel:
Magisch Afrika - maskers en beelden uit Ivoorkust
Magisch Afrika, een schitterende...

Julidans - South African choreographer and dance company from Senegal
"At the same time we were pointing a...

Coup Fatal- uitbundige muziektheatrale ode aan de ‘sapeurs’ van Kinshasa (Congo)
Van 16 t/m 18 juni presenteert het...

Manecas Costa - alsnog in Nederland - win vrijkaarten
Manecas Costa, zanger, componist en...

Online expositie Afrika-foto's Frits Eisenloeffel
Sinds begin februari 2014 staat op de...

Auteur Helon Habila over Olie op water - korting voor bezoekers Africaserver
Op woensdag 19 februari komt de...


Sites bij dit artikel:
Movies that Matter Festival
http://www.amnestyfilmfestival.nl/index

Stichting Movies that Matter
http://www.moviesthatmatter.nl/mtm/site/start.vm;jsessionid=B78FA75D057626B3AC533B5C9748D1D9

Politiek en Samenleving
hyperlinks index Africaserver

Mensenrechten
hyperlinks index Africaserver

Film
hyperlinks index Africaserver

Afrika
hyperlinks index Africaserver


Processed by Apache Cocoon 2.1.7 in 98 milliseconds.