

|
'Het zweet van de os':
Johnny en Sipho weer samen |
||
|
Het zweet van de os, oftewel Juluka, is de naam van de band die in 1993 werd opgericht door Johnny Clegg en Sipho Mchunu. Voor de tweede keer wel te verstaan, want reeds in de zeventiger jaren zong het duo al samen. Onlangs namen ze een nieuw album op: Crocodile Love.
Juluka Juluka zag het levenslicht al in 1976, onder het toenmalige apartheidsbewind. Het was geen band die een bepaalde reeds bestaande muzieksoort ten gehore bracht; het was een mix van twee totaal verschillende geluiden. De combinatie van Westerse en traditionele Zulu-muziek van Johnny Clegg en Sipho Mchunu zorgde voor een revolutionaire omwenteling in de Zuid-Afrikaanse muziekscene. Van 1982 tot 1984 toerden zij onafgebroken de hele wereld rond en populariseerden zij op deze manier de nieuwe muziekstijl die zij hadden gecreëerd. Ze namen in deze periode zes albums op. In die tijd waren alle interculturele en interraciale relaties verboden volgens de Apartheidswet en aangezien Johnny blank is en Sipho zwart, werden de platen van Juluka alom gecensureerd. Ondanks dat wisten ze toch vijf gouden en twee platina platen te behalen in Zuid-Afrika. Ondanks het geweldige succes dat het tweetal had, besloten ze in 1985 de band te ontbinden. Johnny Clegg ging solo en richtte de band Savuka op. Ook dat bleek niet onverdienstelijk, want tussen 1985 en 1993 genoot ook deze band wereldwijde bekendheid met tal van albums. In Frankrijk alleen al had Savuka in die periode meer dan drie miljoen albums verkocht. In 1993 kwam ook aan Savuka weer een einde en Johnny blies
|
![]() Juluka opnieuw leven in en zocht weer contact met zijn oude makker Sipho. Het pas verschenen album Crocodile Love is hun 'eerste' nieuwe album. De speer en de gitaar Op de hoes staat Sipho afgebeeld met speer en schild, zoals de Zulu's zich graag wensen te manifesteren. Johnny daarentegen is gewapend met zijn gitaar, om toch nog maar even het cultuurverschil te illustreren. De ontwerper van de hoes had wat dat betreft toch wel wat creatiever mogen zijn. Hoe het ook zij, het gaat uiteindelijk om de muziek. Johnny heeft voor dit album zelf het productiewerk voor zijn rekening genomen en dat heeft geresulteerd in een verfrissend geluid. Als dit geluid het geluid is van het nieuwe Zuid-Afrika, dan zit het wel goed met de toekomst van het land. Het overbekende en stemmingmakende Zulugeluid van Sipho, dat als een muur opstijgt achter de zangpartijen van Johnny, bezorgt je bijkans kippenvel. Vooral Tholakele is een zeer sterk nummer dat nieuw klinkt en toch traditioneel is. De cd klinkt buitengewoon fris en verveelt eigenlijk niet. De mengeling van traditionele klanken, eigentijdse ritmes en een vleugje house zijn goed uitgebalanceerd en dat is de aankoop waard. De cd is uitgebracht bij Arcade, die ook de moedermaatschappij is van het label Dakar Sound, waarop vaak oudere opnames van Senegalese helden worden uitgebracht. Nu dus ook twee Zuid-Afrikaanse beroemdheden. Bravo. M.V. Johnny Clegg & Sipho Mchunu Crocodile Love |
|